Aretha Franklin'in yeni albümü 21 Ekim'de Sony'den çıkıyor. Albüm, divaların seslendirdiği 10 hit parçanın 'cover'larından müteşekkil. Adele'den de "Rolling In The Deep" seçilmiş ve aralara da Marvin Gaye'in Motown klasiği "Ain't No Mountain High Enough" serpiştirilmiş. Dinlerken çok keyf aldım çünkü şarkı gerçekten çok güzel (tüm popülerliğine rağmen) ve tabi A.Franklin'e duyduğum 'Respect'. Diğer cover şarkılar; At Last (Etta James), Midnight Train To Georgia (Gladys Knight and The Pips), I Will Survive (Gloria Gaynor), People (Barbra Streisand), No One (Alicia Keys), I’m Every Woman (Chaka Khan), Teach Me Tonight (Dinah Washington), You Keep Me Hangin’ On (The Supremes), Nothing Compares 2 U (Sinéad O’Connor).

Liv & Ingmar: Painfully Connected (2012)

Geçen hafta bir gece yarısı -hiç aklımda yokken- izlemeye başladım, 'Liv & Ingmar'ı. Sinema içerikli sitelerde 'dokümanter film' başlığıyla etiketlenen yapım, Liv Ullmann'ın 1965-70 yılları arasında Yönetmen Ingmar Bergman ile yaşadığı birliktelik ve sonrası üzerine içten bir nehir söyleşi aslında. Bergman'a ait aşk mektuplarından seslendirilen bölümlerle de derinlik kazanan öykü, tümüyle Ullmann'ın bakış açısından aktarılmış. Bergman'ın en sevdiğim sinemacılardan biri olması ve aşkın 'ne mene' bir şey olduğunu hatırlatması sebebiyle, büyük bir keyif alarak izledim. Anlatı, tarafların ilişkisini şekillendiren altı ayrı evreden oluşuyor; aşk, yalnızlık, öfke, acı, özlem ve dostluk. Başka bir deyişle, içerisinde bir tek ayrılığa yer olmayan 42 yıllık bir ilişki. Mekan ise Bergman denilince ilk akla yer; İsveç'in Fårö Adası.